غفلت از معنویات و توجه افراطی به ظواهر

۳۰ مرداد ۱۳۹۸

غفلت از معنویات و توجه افراطی به ظواهر

یک هدف زن از جلوه­گری و ارائه خوش­آهنگی صدایش، مجذوب کردن روح افراد است. او به­این می­اندیشد که وجودش مورد تحسین و تمجید و مایه شگفتی قرار گیرد. سرشت مرد نیز گویا چنان است که بیش از توجه به شاهکارهای روحی زن و امتیازاتی مانند لطافت طبع و برخورداری از اندیشه قوی، مجذوب زیبایی و دلربایی او می­شود و به­این وسیله زن هم از «درون­مایه­ معنوی» خود غفلت می­ورزد و روز به روز به همان سمتی می­شتابد که تحسین­انگیزتر و جاذبه­آورتر است.[۱] با توجه به این­که اصل در زندگی بشر، معنویات و رسیدن به کمال انسانی و قرب الهی است، توجه به آرایش­های ظاهری، مرتب کردن کفش و کلاه و لباس باید در حد معقول و متعارف و به گونه­ای باشد که انسان را از توجه به نفس و خواسته­های معنوی آن و انجام وظایف و تکالیفی که بر دوش دارد، باز ندارد و مانع رشد و شکوفایی استعدادهای معنوی و امیال متعالی وی نشود.[۲]

زنان خود را آماده می­کنند تا مردان نگاهشان کنند

زن و اندام او، مهم­ترین وسیله تحریک غریزه جنسی در دنیای کنونی قرار گرفته است و این همان چیزی است که ما از آن در برابر نهضت و رستاخیز حقوقی و واقعی زنان به نام توطئه علیه زن نام می­بریم.[۳] مردان نگاه می­کنند و زنان «آمادگی برای نگاه شدن» را به نمایش می­گذارند. زنان بدین ترتیب هم دستخوش میل مردان هستند.[۴]

به قول مولوی:

زینت او از برای دیگران           باز کرده بیهُده چشم و دهان

ای تو در پیکار خود را باخته    دیگران را تو ز خود نشناخته

خودنمایی در عرصه عمومی و پدیداری مردسالاری

یکی از نشانه­های مردسالاری غربی­ها همین است که زن را برای مرد می­خواهند؛ لذا می­گویند زن آرایش کند تا مرد التذاذ ببرد! این مردسالاری است، این آزادی زن نیست؛ این در حقیقت آزادی مرد است. می­خواهند مرد آزاد باشد، حتی برای التذاذ بصری؛ لذا زن را به کشف حجاب و آرایش و تبرج در مقابل مرد تشویق می­کنند. البته این خودخواهی را بسیاری از مردان در جوامعی که از دین خدا بهره­مند نبودند، از دوران­های قدیم هم داشتند، امروز هم دارند؛ غربی­ها هم مظهر اعلای این بودند.[۵]

احترام به زن مادامی است که جاذبه­ جنسی دارد

اگر ارزش یک زن در جامعه فقط به زیبایی­هایش باشد، این ارزش­گذاری به یک دوره کوتاه محدود می­شود. مگر یک دختر تا چند سال می­تواند زیبایی و نشاط جوانی خود را حفظ کند؟ این یک امر موقت است. اگر احترام به زن به خاطر زیبایی­ها و جاذبه­های جنسی او باشد، توجه و احترام تا وقتی باقی است که او زیباست و همین که زیبایی او کم می­شود، احترام هم کم می­شود و از بین می­رود و لذا دائماً باید تلاش کند و خودی نشان بدهد تا ثابت کند که هنوز زیبا و شایسته توجه است، در حالی که در فرهنگ اسلامی، زیبایی اصلی زن و مرد، زیبایی روح و شخصیت آن­هاست، البته زیبایی­های ظاهری هم مهم هستند، اما نه این­که ارزش انسان به زیبایی­های ظاهری باشد که وقتی زنی سنش رفت بالا و یک کمی پیر شد و صورتش چروک برداشت و قیافه­اش عوض شد، ارزشش کم شود. برهنه بودن زنان در مجامع عمومی و در خیابان­ها به نفع زنان نیست، بلکه به نفع مردانی است که می­خواهند مفت و مجانی لذت ببرند؛[۶] در جامعه غربی، زن بازیچه شهوت مرد است. در این جوامع زن تا وقتی که در اوج لطافت و زیبایی است، مورد توجه و بهره­جویی واقع می­شود؛ ولی به محض این­که اندکی از لطافت و زیبایی جوانی او کاسته می­شود، موجودی بی­ارزش و بی­مصرف خواهد شد. مردان او را رها می­کنند و به دنبال دختران تازه به دوران رسیده، روان می­شوند. در این جوامع، دختری که از دوره جوانی و اوج شادابی خود می­گذرد، باید وازَده و تنها در ذلت ونکبت بسوزد و بسازد.[۱]

 

[۱]. یوسف غلامی، اخلاق و رفتارهای جنسی، ص ۱۸۹٫

[۲]. احمد طاهری­­نیا، حضور زن در عرصه­های اجتماعی ـ اقتصادی از نگاه آیات و روایات، ص ۱۸۷٫

[۳]. مهدی مشایخی، پاسداران عفت، ص ۴۹٫

[۴]. جان استوری، مطالعات فرهنگی درباره فیلم­های عامه­پسند، ترجمه حسین پاینده، مجموعه مقالات نظریه فیلم، جمعی از نویسندگان، ص ۱۴۱٫

[۵]. مقام معظم رهبری، بیانات در همایش بزرگ خواهران در ورزشگاه آزادی به مناسبت جشن میلاد کوثر، برگرفته از: زن، ریحانه آفرینش، ص ۱۰۹٫

[۶]. حسن رحیم­پور ازغدی، ویژه­ نامه حجاب و عفاف نور و نار، ضمیمه روزنامه جوان، ۲۱ تیرماه ۱۳۹۰، ص ۲۴٫

[۷]. محمدتقی مصباح یزدی، جامی از زلال کوثر، تحقیق و نگارش: محمدباقر حیدری، ص ۱۱۵٫

دیدگاهتان را بنویسید