تعریف مد

۲۴ آبان ۱۳۹۷
مد (mode) لغتی فرانسوی، به معنی روش و طریقه موقت که طبق ذوق و سلیقه اهل زمان، طرز زندگی و لباس پوشیدن و غیره را تنظیم کند.

تعریف مد

مد (mode) لغتی فرانسوی، به معنی روش و طریقه موقت که طبق ذوق و سلیقه اهل زمان، طرز زندگی و لباس پوشیدن و غیره را تنظیم کند.[۱]در اعصار گذشته پديده­اى به نام مد و مدگرايى بين مردم، جايگاه محسوس امروزين خود را نداشته است ،هر چند با نگاهى به تاريخ شايد بتوان اين پديده را در ميان تمدن­هاى بزرگ دنيا مشاهده نمود.[۲]مدگرايى آن است كه فرد، سبك لباس پوشيدن، طرز زندگى و رفتار خود را طبق آخرين الگوها تنظيم كند و به محض آنكه الگوى جديدى در جامعه رواج يافت، از آن پيروى كند. بنابراين مى توان گفت كه مدگرايى به تغيير سليقه ناگهانى و مكرر همه يا بعضى از افراد يك جامعه اطلاق مى شود كه منجر به گرايش جهت انجام رفتارى خاص يا مصرف كالاى به­خصوص و يا در پيش گرفتن سبك خاصي در زندگى مى شود.[۳]

به گفته لوى اشتروس، دانشمند انسان شناسى بعد از مرتفع شدن نيازهاى اوليه در ميان انسان­ها يك نياز اساسى به نام (نياز مورد توجه واقع شدن) مطرح مى گردد، يعنى اين كه انسان­ها به هر طريقى می­خواهند مورد توجه ديگر همنوعان خود قرار بگيرند و براى رسيدن به اين نياز سعى در ايجاد تفاوت و گاهى همرنگى با ديگران دارند.[۴]

مد لباس

مدها شیوه­های وجودی خاص گروه­ها از حیث پوشاک، خوراک، مسکن و غیره هستند. در جامعه­ای که فوران محصولات مصرفی، این محصولات را از کارکرد اولیه­شان (محافظت و تغذیه) دور کرده باشد، مدها نقشی بسیار مهم پیدا می­کنند.[۵]مد بیشتر به معنی ظاهر لباس است.[۶]پوشاك از نخستين نيازهاي انسان است و نوع آن را جامعه، زمان، آب و هوا ، توانايي اقتصادي و شوون اجتماعي تعيين مي­كند. قديمي­ترين نمونه مد در جهان مدل لباس بوده و افراد و گروه­هايي مي­كوشيدند، از اين راه به نوآوري دست بزنند.[۷]

مد کفش

نزدیک به پنج هزار سال پیش، مصری­ها چیزهایی شبیه کفش ساخته بودند. البته بهتر است، به آن­ها بگوییم، پوشینه­پا نه کفش. تمدن ایران، یونان و رم پوشینه­های دیگری درست کردند که نشان دهنده طبقه اجتماعی فرد و میزان قدرت او بود. در قرن چهاردهم، با پیشرفت صنایع، آرام آرام پارچه و چرم دباغی شده نازک وارد کفش­سازی شد. اواخر قرن چهاردهم هم کفش­های نوک­تیز مد شد. شروع این مد از هلند بود. اواخر قرن پانزدهم میلادی، وقتی کفش نوک­تیز از مد افتاد، کفش نوک­پهن مد شد؛ البته بیشتر در شمال اروپا ذهن­ها هر روز محصولات تازه­تر و عجیب­تری بیرون می­داد. از نمونه­های آن، کفش­های ونیزی بود که برای خانم­ها مد شد. این کفش­ها، یک کفه تخت داشت که زیرش کاملاً پر بود و ارتفاعش گاهی به شصت سانتی­متر می­رسید. از مشکل راه­رفتن که بگذریم، وزن این کفش­ها احتمالاً خیلی زیاد بوده است؛ مثل این­که راه­رفتن در آن سال­ها با مشقت و بلای بسیار همراه بوده است. در قرن هفدهم ، این پاشنه­های وحشتناک از کفش­ها حذف شد و پاشنه­های معقول­تری به کفش­های زنانه و مردانه اضافه شد. سال ۱۸۵۰ پوتین خیلی رواج پیدا کرد. سال ۱۹۱۴، همزمان با جنگ جهانی اول، کفش­های راحتی اختراع شد. مطمئناً آدم­ها نمی­توانستند زیر بمب و باروت، بچه­هایشان را بغل کنند و با کفش­هایی که پاشنه­های بلندی داشت، این طرف و آن طرف بدوند. از سال ۱۹۱۰ هم که تجارت جهانی شکل گرفت و کشتی­ها و هواپیماها محموله­ها را از این سر دنیا به آن طرف می بردند، فرهنگ کفش دنیا نیز درهم و برهم شد و کفش­ها شکل بین­المللی به خود گرفتند. هنوز هم در خیلی از کشورها مردم به دلیل گرمی هوا، پابرهنه راه می­روند، مثل هندی­ها، بنگال­ها یا مردم اوگاندا.[۸]

پاشنه­ هایِ ضد سلامت

اغلب خانم­ها هنگام انتخاب کفش، بیشتر به زیبایی، رنگ و طرح آن دقت می­کنند تا به استاندارد بودن آن. اگر این مسأله در درازمدت ادامه یابد، باعث به خطر افتادن سلامت آن­ها می­شود. به طور کلی زنان ده برابر بیشتر از مردان از درد پاهایشان شکایت دارند و دلیل آن، پوشیدن کفش­های پاشنه بلندی است که پنجه آن­ها تیز است و به انگشتان پایشان فشار می­آورد.[۹]مطالعه­ای که سال ۲۰۱۱میلادی در دانمارک انجام شد، نشان داد که چند سال استفاده از کفش­های پاشنه­بلند، خطر بیماری اسئوآرتریت (جوش­خوردن استخوان­ها و مفاصل به هم و از کار افتادن آن­ها) را تا شش برابر افزایش می­دهد. [۱۰]

 

 

 

[۱]. علی­اکبر دهخدا، لغت­نامه دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، ص۶۸۰٫

[۲]. مهدى مير آخورى، مد و مدگرایی و تأثیرات آن در تغییرات فرهنگی جوامع، ماهنامه صنعت نساجي و پوشاك، ش۲۰۰، ص۳۳٫

[۳]. ليلا شيخ سفلی، جوانان و مدگرایی، ماهنامه فرهنگي،‌اجتماعي سرباز، ش۱۹۰، ص۳۸٫

[۴]. مهدى مير آخورى، مد و مدگرایی و تأثیرات آن در تغییرات فرهنگی جوامع، ماهنامه صنعت نساجي و پوشاك، ش۲۰۰، ص۳۴٫

[۵]. مهری بهار و مریم زارع، سنخ بندی مد در تهران: با تأکید بر نحوه پوشش زنان، فصلنامه پژوهش زنان، دوره۷، ش۳، ص۲۸٫

[۶]. زهرا حسینی، مد، ماهنامه صنعت نساجي و پوشاك، ش۲۰۰(پیاپی۳۱۶)، ص۲۴٫

[۷]. سيد جعفر حق شناس و فاطمه زاهدي، آسيب شناسي تهاجم فرهنگي بر كاركردهاي خانواده، فصلنامه مطالعات زنان و خانواده طهورا، ش۱۲، ص۷۲٫

[۸]. مد آری؟ مد نه؟، ماهنامه اقتصادی بازار چرم و كفش ، شماره ۸۰ (پياپي ۱۰۸)، ص۲٫

[۹]. مسعود طالاری، چگونه زیبا لباس بپوشیم، ص۴۶٫

[۱۰]. کفش­های پاشنه­بلند با پای شما چه می­کنند؟، مجله زندگی ایده­آل، ش۱۳۲، ص۸۳٫

دیدگاهتان را بنویسید